Na powrót Uniwersytet!

Dnia 11 kwietnia 2005 roku, jako kandydat na na stanowisko Rektora powiedziałem: „Uczelnia nasza składa się z pięciu wydziałów, które są przygotowane do tego by być Uniwersytetem Medycznym w Warszawie. Nowa Ustawa o Szkolnictwie Wyższym, która wyznacza kryteria tworzenia Uniwersytetów – dla Uniwersytetu Medycznego stawia próg 6 jednostek posiadających prawo doktoryzowania. My spełniamy to kryterium już dzisiaj”.

Niecałe 3 lata później Prezydent Rzeczypospolitej podpisał dokument powołujący Warszawskie Uniwersytet Medyczny. Chwała JM Rektorowi Leszkowi Pączkowi, że doprowadził do tego, o czym obydwaj mówiliśmy przed trzema laty.

Co oznacza to dla naszej Alma Mater? To nie chodzi o zmianę nazwy. Uczelnia nasza 22 marca 2008 roku weszła w nową erę. Erę Uniwersytetu Medycznego. Można powiedzieć, że koło historii wraca na stare tory. W 1917 roku Wydział Lekarski z Oddziałem Farmaceutycznym stanowiły jeden z pięciu wydziałów nowopowstałego Uniwersytetu Warszawskiego. Dzisiaj I i II Wydział Lekarski, Wydział Farmaceutyczny, Wydział Nauki o Zdrowiu i Centrum Kształcenia Podyplomowego odzyskały naszą uniwersyteckość, utraconą wbrew środowisku akademickiemu w 1949 roku choć ale tak naprawdę nigdy nie zatraconej. Podkreślali to kolejni nasi Rektorzy, Dziekani, podkreślała to społeczność akademicka.

Jaką Uczelnią jesteśmy dzisiaj, czy jaką powinniśmy być w tej nowej, niektórzy powiedzą starej epoce?

Edukacja uniwersytecka musi obejmować nowe jakości nauczania. Nauczanie w Warszawskim Uniwersytecie Medycznym, które nadal będzie dotyczyło medycyny na wszystkich 11 kierunkach, zobowiązuje nas także do szerszego spojrzenia na humanizm medyczny. Musimy uczyć naszych studentów spoglądania na chorego człowieka przez jego potrzeby nie tylko medyczne, ale także psychiczne, osobowościowe, spoleczne. Uczelnia nasza, szczególnie teraz, musi skoncentrować się na edukacji lekarzy, lekarzy dentystów, magistrów farmacji, analityki, magistrów pielęgniarstwa, położnictwa czy zdrowia publicznego nie tylko poprzez nauczanie badań podstawowych, nawet, jeśli są związane z najwyższą technologią, ale nieustannie pogłębiać humanizację wszystkich tych zawodów. Absolwent Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego powinien być pracownikiem ochrony zdrowia, zaufanym przyjacielem pacjenta, a nie jego wyników badań.

Uniwersytecki szpital, uniwersytecki ośrodek rehabilitacji, uniwersyteckie centra zdrowia publicznego etc. muszą posiadać stopień najwyższych umiejętności zawodowych i wyposażenia sprzętowego. Uniwersyteckie centra naukowe powinna cechować nowoczesna aparatura, doskonała kadra naukowa i mistrzowska organizacja pracy badawczej. Liderzy naukowi zawsze skupią wokół siebie najzdolniejszą młodzież studencką i młodych naukowców, a prowadzone przez nich badania będą osiągały powszechne uznanie.

Przedstawione przeze mnie cele Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego mają ogromną szansę spełnienia się tak, jak spełniła się wizja uniwersytecka wyrażona przed 3 laty, a tak naprawdę jeszcze wcześniej.

Ciekaw jestem czy ta wizja jest Państwu bliska?

Porozmawiajmy o niej. Serdecznie zapraszam do dyskusji na łamach mojej strony internetowej.

Dodaj komentarz

Brak komentarzy.

Comments RSS

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s